Het was zo leuk, ooit. Ik tikte achteloos en razendsnel verhaaltjes uit mijn leven dat het een lieve lust was! Maar het moederschap betrof niet enkel mij hè en ik besloot om niet het leven van mijn kinderen openbaar te gooien. Haat-Liefde. Met dat blog. Want het kan soms ook geweldig tof zijn, dat delen. Ik miste het gezellige contact. Maar ik voelde dus plots een enorme drempelvrees. En kon geen beslissing nemen over wel/niet geheim of wat dan ook. Eigenlijk negeerde ik het maar gewoon.

Eigenlijk vind ik Instagram en Facebook ook best al genoeg- ik ben makkelijk te bereiken, deel heel snel een foto met een beetje begeleidende tekst. Ook nu ik besluit even wat hier te roepen omdat mijn laatste bericht nog uit februari komt (echt!) pak ik mijn recente foto’s van IG ter illustratie. Voegt mijn geklets hier dan überhaupt iets toe? Ik zal er over nadenken. En eh. Doet u dat ook. Roepen eens wat. Wil je iets  over mij weten? Over m’n werk? Stel je vraag!
Voor nu: hieronder ziet u wat ik de afgelopen dagen in alle eenzaamheid (ja nee, echt) (oké nee vandaag vond ik alleen zijn wel fijn) (maar het is zo stil zonder die drie!) (en we zijn gewoon supergoed in vakantie) deed terwijl de kinders zich op school vermaakten.



De komende dagen ga ik mijn kastvoorraad inventariseren, Etsy bijwerken met kettingen, ringen en stenen- zowel Maantjes, Veren en Engeltjes. En nieuwe zakjes maken van wollen dekens- er komen nieuwe verkooppunten voor mijn stenen! Heel tof. En misschien komen er ook wel wat nieuwe kaartjes… Eerst de huidige opdrachten aanpakken. Ik vind het allemaal zo fijn om te doen…

Trusten voor straks! XXmiek