December-dingen

maan

Het is alweer hartstikke de laatste maand van dit jaar en eigenlijk wil ik alleen maar heel winters zitten tekenen en nadenken, het jaar bij elkaar pakken- én plannen maken voor het nieuwe jaar. Maar ondertussen ben ik zo wispelturig als wat: soms even heel druk aan het doen, dan weer aan het drentelen, heb chaos in de kop óf heerlijke leegte- hoe dan ook: niet de goede “state of mind” voor de dingen die écht gedaan moeten. Komend weekend zijn de markten en ik vind het zo onmogelijk in te schatten hoeveel ik op voorraad moet hebben, wat me dus heen en weer doet schieten van “ik heb te weinig!” naar “ik ga niks verkopen!” naar totale relaxdheid want: als ik het toch niet kan inschatten dan kan ik er ook niks aan doen. Toch?
🙂
Bovendien lopen hier nu al twee weken meerdere gezinsleden met hun ziel onder de arm, te hoesten en kuchen en koortsig uit te kijken, wat een enorme aanslag is op mijn normaal gesproken nogal stille, rustige dagritme. Ik gooi mijzelf preventief vol met vitamines en echinaforce en ga er van uit dat alles aan mij voorbij trekt. Lijkt redelijk te werken, ik heb van alles een béétje.
Morgen gooi ik er nog een portie stress achteraan (ik moet nog kerstlampjes!), wat altijd erg effectief is, dan krijg ik opeens alles gedaan en zaterdag en zondag heb ik de grootste schik. Want de sfeer hier in Baalder (Winterfair bij de kinderboerderij, van 16-20!) is altijd fijn en de vorige Local Sunday Market was werkelijk waar een feestje.
Maar ik ben blij dat ik dan volgende week kan gaan zitten chillen.
Oh. Niet. Dan wordt mijn oudste meissie negen. Ne-gen.
Ach.Da’s ook weer een feestje!
December mensen. Heerlijk tegenstrijdig december. Hoe ervaart u deze maand?

XXmiek!

Verenliefde

Veer

Ik denk dat mijn verenliefde pas écht begon tijdens de wandelingetjes met kleine Bente. Zo’n klein dreumesje ziet alles. Ik leerde kijken door haar. En zo namen we de wereld aan veren mee, overal liggen ze: op straat, bij de vijver, op de kinderboerderij. Ik hing ze aan de muur, met een maskingtapeje. En nu nog raap ik ze op en zitten er overal veren; tussen mijn potloden, tussen penselen, in blikjes en bakjes.
Het tekenen van een veer is voor mij een meditatie. Ik kijk, ik teken. Het is de veer, de pen, en het papier. Het gebeurt.
Hebben we het nog niet gehad over de symbolische betekenissen.
Ach veel te veel woorden. Ze zijn gewoon prachtig, nietwaar?
🙂
Deze komt ook in de nieuwe eindejaarsset.
Fijne avond!
Edit om 21:57: De Lennon tekst is ook in kleur nu:
YeahWeAllHihi. Fijne avond nog of: slaap lekker!

Instant karma en de Wolf en de baby-pinguïn

Och, toch. Het is momenteel niks meer met dat bloggen van mij. Een nieuwe blognaam moest ik, want het moet gaan over de dingen die ik maak- dat was het idee. Maar ik ben behoorlijk druk (ik máák me druk, ik weet het) en neem niet de tijd om nog stukjes te schrijven naast m’n instagram en facebook accounts. Dan heb ik zo ontzettend het gevoel dat ik alles dubbel (of drie dubbel!) zeg. (volg mij daar vooral als je graag op de hoogte wilt blijven! links naar mijn accounts vind je in de balk rechts.)
Dus. Maar nu mag het wel weer eens. Even ouderwets ratelen;-) En ik heb dit ook nog niet gepost op de andere media dus het is een primeur!
Ik maakte de afgelopen tijd ook wat sieraden in opdracht; oor-hangers met veren én een naam, sleutelhangers. Heerlijk. En ik tekende er ook heus flink op los. Maar met de kerstkaarten wilde het niet zo vlotten. Mijn scanner weigerde. Wilde vaak niet, en soms wel, maar dan met veel te weinig pixels en zonder kleur. Kreeg ik rare scans van. En werd ik weer gefrustreerd en verdrietig van. Want mijn hoofd is behoorlijk druk momenteel en dan kan ik weigerende apparaten niet handelen. Het duurde even maar toen dan toch. We kochten een nieuwe scanner/printer. Oh, Brother! Zo bliede met!
En dus, geïnstalleerd en wel (ja, door mijzelve hedenavond) scande ik vanavond mijn tekeningen en kon eindelijk de bewerkingen doorvoeren die ik in mijn hoofd had zitten. Wat een opluchting dat het gewoon weer gaat zonder gesputter. Het gaat zelfs moeiteloos en héél smooth.
U wilt het zien hè?
Dit zijn de eerste ruwe opzetten dus er kán nog van alles veranderen maar aanschouw:
WolfWolf. Ik ben er al tekenend hartstikke verliefd op geraakt. Wat een mooi beest.

Pinguin
Deze baby-pinguïn staat nog niet helemaal goed op het papier, iets te weinig ruimte boven het koppie. En je moet je voorstellen dat dit halverwege wordt gevouwen, het worden weer dubbele kaarten hoor.
Ik hou van dieren. Maar ik hou ook van mooie teksten. Vorige week hoorde ik Instant Karma van John Lennon op de radio en een stukje van die tekst bleef doorzingen in mijn hoofd. Daarom ook dit:
YeahWeAllShineOnONTWERP
Nu nog bedenken of hier ook de kleur in moet terugkomen.
En dan. Drie kaarten in de kerstkaartenset dit jaar?
Of willen we nog oudjes van afgelopen jaren terugzien? Ik dacht aan de Engel van vorig jaar, 2013. ’t Slapende Vosje is al meerdere keren geweest, zullen we die laten slapen? En de “doe dat wat jou echt blij maakt”… kan ook heus er weer bij. Ook weer een mooie wens om een nieuw jaar mee te beginnen.
Genoeg nog om over na te denken. Maar niet te lang meer, zodra die Goede Sint het land uit is willen we immers allemaal weer beginnen met kerstkaarten schrijven! Komt goed.
Hmm, ja, ik vind dat de kleur er wel bij moet bij de Lennon kaart.
Morgen lekker mee verder. Nu zoek ik mijn bedje op, ik kan wel een goede nacht slaap gebruiken. 🙂

Dan sluit ik nu af met Instant Karma. Lijkt mij een mooie om de nacht mee in te gaan (maar ook als je dit pas in de ochtend leest en net wakker bent: goedemorgen!)

Benieuwd naar jullie commentaar! Fijne dag. XXmiek